Doğumla birlikte hayat yoluna
Ağlayarak çıktığında anlarsın.
Kaderinde yazan kısmet dalına
Hak imzayı çaktığında anlarsın.

Uğramayan umutların ardından
Çaresizce baktığında anlarsın.
Nefret tohumunu ise derdinden
Has tarlaya ektiğinde anlarsın.

Teselli de gücün tükendiğinde
Kederinden bıktığında anlarsın.
Umuda giden yol tıkandiğinde
Hayal kurup yıktığında anlarsın.

Yılları geçtikçe yorgun hayatın
Bellerini büktüğünde anlarsın.
Umarsız ödenen onca diyetin
Dişlerini söktüğünde anlarsın.

Sevilen ardından yitiş kahrına
Kor ağıtlar yaktığında anlarsın.
Çaresiz kalınca hüzün nehrine
Göz yaşını döktüğünde anlarsın.

Mezarın giysisi beyaz kefeni
Üzerine taktığında anlarsın.
Dört kollu tabuta ölü bedeni
Hüzün ile tıkdığında anlarsın.

Dünyalığı duymaz olur kulağın
Musalla ya yattığında anlarsın.
Ahiret yolunda yargıç meleğin
Sorgulara çektiğinde anlarsın.

A. Kadir YALDIZKAYA