12
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
102
Okunma
Çık Gel...
Uçurumlara yaslamış sırtını gece,
Rüzgar uğultulu, yollar kesik, geçit vermez.
Gölgenin ardında pusu kurmuş sinsi bir hece,
Dost maskeli yüzlerin maskesi düşmüş, görünmez.
Varsın vursunlar arkamızdan zinciri,
Yüreğimde senin adın, kim susturur bu deliyi?
Yalınayak yürürüm kordaysa korda,
Fermanlar yazılsın hakkımızda, hükümler verilsin.
Ben seninle varım bu dar zamanda, bu zorda,
Varsın bütün kapılar üstüme kilitlensin.
Can dediğin nedir ki tek başına?
Sen yoksan, dünya bomboş bir sürgün yeri.
Kuşatılmış dört yanım, sönmüş fenerler,
Sokaklar dilsiz, gökyüzü duman.
Sırtımda bin bir hançer izi taşırım da,
Yine de senin eşiğindir beni ayakta tutan.
Uzat ellerini karanlığın içinden,
Vakit geç olmadan,
Çık gel...
Hasan Belek-Akçay
11.07.2026
5.0
100% (18)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.