Ben yaşımla değil yaşadıklarımla büyüdüm
Her acı her hayal kırıklığı biraz daha olgunlaştırdı beni
Güvenmemeyi de vazgeçmeyi de
En güvendiklerimden aldım
Bazen susmanın da en ağır cevap olduğunu hayat öğretti bana
Ben kolay kolay kırılmazdım
Herkese de aynı kapıyı açmazdım
Çünkü ben takvim yaprakları ile değil
Zorluklarla büyüdüm.
...
​Artık ne gidenin arkasından gözyaşı döküyorum,
Ne de gelmeyenin yolunu gözlüyorum.
Kendi omzuma yaslanmayı,
Gözyaşımı gizlemeyi öğrendim zamanla
​Yorulmadım mı? Yoruldum elbet. Hemde çok yoruldum
Ama düştüğüm her kuyudan,
Kendi çabamla çıktım
Ne kimseye minnet ettim
Nede kimseden medet umdum
Şimdi ne bir beklentim var yarınlardan,
Ne de bir pişmanlığım var dün lerimden
Çünkü yaşamam gerekmiş yaşadım
acı ama öğrendim kendimden başka kimseye güvenmemeyi
Çünkü ben kendime yetmeyi yaşarken öğrendim