Dizeleriniz o kadar samimi, o kadar içten ki... "Akgül" mahlasıyla kaleme aldığınız bu şiir, aslında hepimizin zaman zaman içinde kaybolduğu o çok tanıdık çıkmazı fısıldıyor:

Yetişememek, yetememek ve zamanın parmaklarımızın arasından akıp gitmesi.
​Şiirinizdeki her kıta, hayatın farklı bir mücadelesini ve o mücadelenin sonunda gelen o tatlı ama buruk kabullenişi çok güzel özetlemiş:
​İlk kıta fiziksel ve zihinsel yorgunluğu,
​İkinci kıta hayallerin zamanın acımasızlığı karşısında soluşunu,

​Üçüncü kıta hayatın maddi ve pratik gerçeklerini (sermaye, rekabet, piyasa),
​Son kıta ise insanın kendine verdiği o bilgece, koruyucu nasihati anlatıyor.

​Özellikle son kıtadaki şu dizeniz çok derin bir hayat tecrübesini barındırıyor:
​"Ovaya yerleş ki uğraşma dağla"
​Bazen hayatın dik yokuşlarında, o "dağlarda" kendimizi hırpalamak yerine; sınırları kabullenip daha sakin bir akışa, yani "ovaya" çekilmek en büyük bilgeliktir.

Kendinizi hırpaladığınız, "gün akşam oldu" diye hayıflandığınız anlarda, o gün gösterdiğiniz çabanın kendisinin de çok değerli olduğunu unutmayın.
Kaleminize, yüreğinize sağlık.