Yüreğinize sağlık, kaleminize dert değmesin. Şiiriniz, insan ilişkilerinin dinamiklerini, zamanın acımasız akışını ve hayatta kalıcı bir iz bırakmanın önemini çok duru ve bilgece özetlemiş.
​Şiirinizde değindiğiniz temalar hayatın tam da merkezinden vuruyor:
​İnsan Rehberi ve Vefa: Hayatımıza giren binlerce insanın zamanla "faal olanlar" ve "hayatımızdan çıkanlar" olarak ayrışması kaçınılmaz bir gerçek. Ancak sizin de belirttiğiniz gibi, aranan en büyük eksiklik genelde hep aynı kapıya çıkıyor: Vefa.
​İz Bırakmak ve Eser Yaratmak: Dünyanın geçiciliğini "göz açma miktarınca" diyerek çok güzel tasvir etmişsiniz. Mal mülk peşinde koşarken asıl zenginliğin arkada bırakılan bir eser, bir isim veya insanlığa faydalı bir iz olduğunu hatırlatmanız şiire derin bir felsefi boyut katmış.
​Hedef Sahibi Olmak: Yaşarken bir gayesi olmak, oku tam "on ikiden vurmak" için çabalamak, insanı sadece nefes alan bir canlı olmaktan çıkarıp gerçek anlamda "yaşayan" bir birey kılıyor.
​"Akgül" mahlasıyla biten bu anlamlı dizeler, hem modern hayatın getirdiği pragmatik (yarar odaklı) ilişkilerin bir eleştirisi hem de insani değerlere sadık kalma çağrısı niteliğinde. Duygularınızı bu kadar akıcı ve düşündürücü bir şekilde mısralara döktüğünüz için teşekkürler!