Ve Bu Kez

Ve bu kez bir başka kadın gelmeyecek
yastıktaki izini silmeye.
Aya da yakardım, ama kalmıyor,
yanımda olmak istemiyor artık.

Gece uzuyor, sessizlik büyüyor,
duvarlar bile adını fısıldıyor.
Bir zamanlar umut olan yollar,
şimdi yalnızlığıma çıkıyor.

Pencereme vuran rüzgâr soruyor seni,
cevap vermeye cesaret edemiyorum.
Çünkü her cevap,
bir yokluğun yeniden doğuşu oluyor.

Ne bir el uzanıyor karanlığıma,
ne bir ses bölüyor suskunluğumu.
İnsan bazen kalabalıkların içinde bile
kendi yalnızlığına sığınıyor.

Ve bu kez bir başka kadın gelmeyecek;
eksik kalan cümleleri tamamlamaya,
yarım kalan düşleri uyandırmaya,
gözlerimdeki hüznü saklamaya.

Ay yine doğacak belki,
ama ışığı içime değmeyecek.
Yıldızlar göğü süsleyecek,
ben yine sensiz geceyi sayacağım.

Çünkü bazı gidişler dönmez,
bazı bekleyişlerin sabahı olmaz.
Ve bazı aşklar,
yalnızca hatıralarda yaşamayı seçer.

Ve ben,
adını her gece sessizce anacağım.
Kimse bilmeyecek,
bir ömrün nasıl eksik yaşandığını.