Belki hiç öğrenemeyeceksin
Ben senin
Saçlarına dokunan rüzgârı bile kıskanırım
Yürüdüğün kaldırıma
Bastığın toprağı
Üzerine vuran ay ışığını
Gününü aydınlatan güneşi
Baktığın her taşı duvarı
Geçtiğin kapıları
Yediğin tabağı
İçtiğin bardağı
Sana bakan her gözü
Yanağında ki Gamze’yi
Dinlediğin şarkıyı
Duyduğun her melodiyi
Soluğun havayı
Ciğerlerine dolan sigaranın dumanini
Başkasına gülen göz
Dudaklarındaki ruju
Tırnaklardaki ojeyi
Gözlerindeki sürmeyi
Sıktığım parfümü
BindiĞin otobüsü
İndiğin durağa
Seni her gün gören odandaki lambayı
Baktığın aynayı
Tuttuğun kapı kollarını
Demlediğin çayı
Köpürtüğün kahveyi
Döktüğün telveyi
Kirpiğini
Kaşını
Yüzünün her karışını
Gözünün rengini
Burnundaki hızmayı
Dilindeki kelimeleri

Bunları bilmeyeceksin ama kıskanırdım
Aslında hiç de kıskanç değildi.