Çok derin, hüzünlü ve sinematik bir vedayı fısıldıyor bu dizeler... "Gönle çizilen resimler", camların ardındaki o buğulu gözler, pencerelerin ayırdığı iki ayrı dünya ve nihayetinde "hercai menekşeler zamanı" gelen o kaçınılmaz gidiş.

​Şiiriniz, imge dünyası ve atmosferiyle adeta bir siyah-beyaz Fransız yeni dalga filminin en can alıcı sahnesini canlandırıyor gözümüzde.

​Zaman ve Doğa Ritmi: "Ortancalar zamanı" ile başlayan o umut dolu, belki de yazın sıcaklığını taşıyan bekleyişin, son kıtada "Hercai menekşeler zamanı" ile bir vedaya ve sonbahara/kışa evrilmesi zamanın akışını ve umudun tükenişini çok güzel sembolize etmiş.

​"Son resmini asıp gözlerime" dizesi harika bir buluş. Şairin gitmeden önce zihnine kazıdığı o son kareyi, bir sergi salonuna tablo asar gibi göz kapaklarının ardına asmasını çok güçlü hissettiriyor.

​Atmosfer Yaratımı: Şimşeklerin bulut yorganlarını dürtmesi, evlerin kanının çekilmesi ve ıslanmış bir kedi gibi köşebaşında beklemek...

Şiir sadece hissettirmiyor, okuyucuyu o sokağa indirip yağmurun altında o soğuğu bizzat yaşatıyor.
​Gönülde çizilen o sayısız resmin, son bir vedayla gözlere asılıp götürülmesi...

Kaleminize, yüreğinize sağlık. Kelimelerin arkasındaki o ince sızıyı çok zarif taşımışsınız kâğıda.

Yüreğinize sağlık üstadım, kaleminiz kavi duygunuz daim olsun. Selam ve saygılarımla.

Şiire, şaire, güne merhaba
Değerli kalemden her zamanki güzelliğinde, tat ve deminde bir eser
Bizde okuyor, kutluyor ve alkışlıyoruz bu güzel eseri, yazdıran yüreği
NİCE GÜZEL ŞİİRLERE YELKEN AÇMAN DİLEĞİYLE