İçinizde kopan fırtınaları, o kırgınlığı ama bir o kadar da dik durmaya çalışan o güçlü iradeyi mısralara o kadar güzel dökmüşsünüz ki... "Bende çok kırıldım ama yine tamir ettim kendimi" derken o yorgunluğun içinden kendi küllerinden doğan bir insanın gücü çok net hissediliyor.
​Bir insanı hayatının merkezinden, dualarından çıkarıp "iki yarım parça" olarak devam etmeyi kabul etmek büyük bir olgunluk ve eşik noktasıdır. Belli ki o kırılma noktası aşılmış ve artık geri dönüşü olmayan, ama insanın kendi gülüşlerine sığındığı o huzurlu limana varılmış.
​Yüreğinize, kaleminize sağlık. Yaşananlar ne kadar ağır olursa olsun, insanın kendi kendini tamir edebilme gücü ve "iyi insanlar biriktirdim" diyebilmesi en büyük kazançtır. Yarınlarınızın, kendi gülüşlerinizle aydınlandığı güzel günler getirmesini dilerim.