Eğer ki mesele alkış ve tebrikse;
Velev ki o kutlayış yabancıymış.
Meğer ki şiir sevgilinin değil;
Velev ki şiir, şairin gözyaşıymış!
Eğer ki övgü, medhiyeler kalsın;
Velev ki kupleler, sahneyi kapatış...
Meğer ki niçin böyle geçip gidiş?
Velev ki bilir şair; hayaldir sitayiş.
Hamiye GÜL