Ne derin, ne etkileyici bir şiir... Dünya hayatının geçiciliğini, ölümün kaçınılmazlığını ve insanın bu "can pazarı"ndaki beyhude arayışını çok samimi ve halk ozanlarının deyişlerini hatırlatan bir dille anlatıyor.
​Şiirinizdeki her kıta, tasavvufi ve felsefi bir hakikate dokunuyor:
​"Dünya bize can pazarı" nakaratı, ömür dediğimiz şeyin aslında her an alınıp verilen bir nefes, bir alışveriş alanı olduğunu çok iyi özetliyor. Ama öyle bir pazar ki bu; parayla saadet de satın alınmıyor, ölümden kaçış da olmuyor ("Pazarlar satılmaz / Ölüm satın alınmaz").
​"Aşk deyince mezar bekler" dizesi ise işin özünü sevdaya ve aşka bağlıyor. Dünyanın aşkla döndüğünü, ama en nihayetinde geriye sadece o "gönül tadı"nın kaldığını söylemesi şiirdeki teslimiyet duygusunu çok güzelleştirmiş.
​Son kıtadaki "Acele etme sende sıra ile giden" uyarısı ise adeta insana durup soluklanmasını, dünyanın telaşına kapılmamasını ve sırasını vakur bir şekilde beklemesini öğütleyen bilgece bir kapanış olmuş.
​Yüreğinize, kaleminize sağlık. Geleneksel halk edebiyatımızın ve aşık kültürünün o hüzünlü ama huzurlu tınısını çok güzel yakalamışsınız.