Daldan dala konmak, marifet değil,
Artık bir kararda, dur dedim sana.
Eller benim gibi, verir mi meyil?
Candan sevmez isem, vur dedim sana.

Terk ettin sılayı, kayboldun zalim,
Ne zaman bitecek, bu firak, zulüm?
Kalmadı mecalim, neymiş ki ölüm,
Hasretlik her şeyden, zor dedim sana.

Herkes sanır meczup, sokak şaşkını,
Bilmezler, kurduğum, gönül köşkünü,
Er kişi anlatmaz, özge aşkını;
Yüreğimde saklı, sır dedim sana.

Kapatmadım sana, yollarım açık,
Pencereler açık, tüllerim açık,
Seni sarmak için, kollarım açık;
Usulca kapıdan, gir dedim sana.

Turnalara katıl, durma, uç dedim,
Dilersen gölgelen, sonra göç dedim,
Gönül membaımdan, iç de iç dedim;
Bende bitmez sevgi, var dedim sana.

Sanırım onulmaz, yaralarım var,
Neye yarar, mal-mülk, liralarım var!
Belli ki kısıtlı, sürelerim var,
Fayda etmez ilaç, kür dedim sana.

Duymazsın bendeki, ah ile zârı,
Vadem doldu yazık, benzim sapsarı,
Yâr dedim vicdansız, son defa bari;
ALACA şairi, gör dedim sana.

11.07.2026
Muhittin Alaca