20
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
211
Okunma
Dün gece göğe baktım;
sanki adını fısıldadı sessizlik.
Fatma...
Göbek adın Gizem’di;
meğer kaderin de gizemliymiş.
Bir sabah...
Ah, o pazar sabahı...
Bir de o ansızın, ansızın gidişin...
Ömrün kısa yazılmış, annen gibi;
biz o gülüşlerine doyamadık.
Hepimiz... Bütün geniş ailen...
Yarım kaldı gülüşlerin,
yarım kaldı söyleyeceklerin;
en çok da seni bekleyen yürekler...
Ananın hasretine dayanamadın belki.
Bıraktın gözleri arkada kalanları
ve yürüdün Rabbinin rahmetine.
Biz burada,
her geçen gün biraz daha eksiliyoruz.
Şimdi ay güzel yeğenim...
Artık sen yoksun.
Rüzgâr adını taşıyor,
geceler hüznünü...
Biz, her baktığımızda uzuyor yollar...
Bir parçamızdın;
şimdi içimizde hiç dinmeyen bir sızı oldun.
Her duada adın var,
her gözyaşında izin...
Elveda demek ne zor, yeğenim...
Bazı vedalar dile sığmaz.
Sen gittin;
bizde kalan,
ömrümüz boyunca dinmeyecek bir özlem...
Baban, amcaların, kız kardeşin, Alper’ in, kuzenlerin...
Bak, bir köşede babaannen; gözleri yaşlı...
Dolabında hâlâ sen kokan elbiselerin...
Ne yapacağız sensiz, kızım?
Ağır olmadı mı bu hüzün bize?
Rabbim seni sonsuz rahmetiyle kuşatsın.
Mekânın cennet,
kabrin nur olsun, can yeğenim...
Ay da güzel...
Ama bu gece,
ayın en hüzünlü yüzü sensin.
Kayıp gittin, bir yıldız gibi sonsuzluğa...
ALİ RIZA COŞKUN
Can yeğenim Fatma’ ya...
Allah’ım rahmet eylesin.
Seni çok özleyeceğiz yeğenim, çok...
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.