Canım Annem.

Zamanın ötesi, o şefkat gözün,
Kalbime kazındı, her bir ak sözün.
Batında biriken, o beyaz özün,
Nur olup yoluma, saçıldı annem.

Toprağın bağrına, basarken izi,
Hüzünden bir örtü, kapladı bizi.
İçimde kanayan, o derin sızı,
Hasretin narıyla, açıldı annem.

Nisan yağmuruydu, içimde akan,
Yıldız kandilidir, göklerden bakan.
Rüzgârın kanadı, hasretle yakan,
Cennetin kokusu, seçildi annem.

Dokuz dolayında, bir sırlar bağı,
Eritir kalpteki, en katı dağı.
Ördüğün o kutsal, sevgi yumağı,
Ruhuma bir hırka, biçildi annem.

​Duanda gizlidir, göklerin katı,
Sensin bu ömrümün, sabır beratı.
Geçerek önümden, hasret sıratı,
Vuslat şerbetinden, içildi annem...

Hasan Belek - Akçay
05.07.2026


Canım Annem.

Gözlerin, zamanın ötesinden bakan bir şefkat aynası,
Eteklerinde sabrın o en beyaz, en saf nuru birikir.

Toprağın kalbine yürürken ayak izlerin,
Gecenin saçlarına hüzünden bir taç iliştirir.
​Hani bir nisan yağmuru yağardı ya dualarından,
Şimdi o dualar, gökyüzünde birer yıldız kandili.

Yokluğun, içimde durmadan yankılanan o derin vadi,
Kokun, rüzgârın kanadında saklı bir cennet esintisi.

​Zaman, sustuğun yerden devralır artık nöbeti,
Saçlarındaki aklar, ömrüme çizilmiş hilal çizgisi.

Gidişinle eksilen yanım, kalbimin en kuytu köşesi,
Toprak sussun artık, konuşsun ruhunun o eşsiz nidası.

​Gittiğin o yüce menzil, nurla bezensin her an,
Ruhun şad, mekânın o en güzel gökyüzü olsun, canım annem...

Hasan Belek-Akçay
05.07.2026