Yüreği temiz,
Duyguları güzel,
Hisleri güçlü insan...

O, görmeden, bakmadan gönül gözüyle bilebilir.
Gitmeden, ruhu bedeni aşarak astral seyahatla varabilir.
Dokunmadan, sadece yürekten hissedebilir.

Bunu yapabilmek için ne gerekir bilir misin arkadaş?
Sabretmeyi...
Ve sabırla birlikte hayal etmeyi bilmek.

İşte o zaman gelir Aşk...

Aşk...
Bazen bizim kaderimizdir.
Bazen de en büyük baş belamız.

Çünkü Aşk;
Hem derdimizdir, hem dermanımız.
Bütün duyguların zirvesidir.
Gönül gözünden çılgınlığa,
Duadan sızlanmaya kadar giden bir yoldur.

Zaman zaman uzaklaşmayı deneriz ondan.
Hatta kaçmayı...
Ama beceremeyiz.
Uzak durmaya çalıştıkça, fark etmeden daha derine düşeriz.

Hep deriz ki: "Hiç sırası değil..."
Ama içten içe hep sorarız: "Nerede kaldı?"

Yokluğunda "Gelsin" diye dua ederiz göğe.
Varlığında ise zevk alıp mutluluk çılgınlıkları atarız.
Sonra yine...
Zaman zaman sızlanıp acılar çekeriz.

Öyle bir noktaya gelir ki insan...
Bazen hayattan, yaşamdan bile vazgeçer.

Ya da...
Bir kez tattıktan sonra müptelası olur.
Bir daha bırakamaz.
Bir daha yaşayalım diye dua eder, hayaller kurar.
Hayat boyu özlemini çeker...

Çünkü aslına bakarsan arkadaş...
Sevmek ve doyasıya sevilmek...
Değil mi bütün mesele?
Dinçer Dayı