adım
fernando..
siz paulismo da diyebilirsiniz


var mı
seveniniz bilmiyorum
“gerçek bana göre değil ama hayat geldi ve buldu beni”
zorla değil ya sevmiyorum
kaçmaya çalıştım,
kaçarken kendimi düşürdüm
durdum
tam eğilip alacaktım ki gölgemle tanıştım


her
türlü fikre sahip değilim yani “var” da değilim
olsaydım şair olurdum
kendini bilmez, dert etmez biriyim
“düşünce” kendini fena halde bilmek olduğundan
ben hala diriyim


her
şeyi zevksiz bulmayı zevk edindim
olmayan dostlar sağ olsun hatırımı bile sormaz oldular


yazmak unutmaktır
unutmadan yazmak lazım her aklımıza gelmeyeni
yine de iyidir edebiyat, hayatı canlandırır
bir roman mesela,
olmamış her şeyin öyküsüdür
bir oyun ise, öykülemesi olmayan romandır
ya şiir..


her şey
ne kadar çok şey değil mi..
“beni her şey ilgilendiriyor ama hiçbir şey içine alamıyor”
entelektüel bir utancın yanılsama yorgunluğu bu olsa gerek
bu yorgunluk dile gelse derdi ki,
“gerçekten yaşıyor muyuz ?
hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak yaşamak mıdır ?

herkes
sizi sevdiğini söyler
herkesin yağmuru sevdiğini söylediği gibi
ama yağmurlu bir günde kalksa cenazeniz.. neyse..


“hep uyanmanın sınırındaymış gibi hissediyorum”
öpün beni dudaksızlığımdan uyanmayım..


nihayetinde,
mutlu mu olmak istiyorsunuz ?
tanışan o vakit,
“hiçbir şey istememenin mutluluğu”yla


şimdilik hepsi bu....




imbatto726