İnsan yaşamak için doğar, yaşama hazırlanmak için değil. boris pasternak
Yinsani
Yinsani

Önemini Kaybetti

Yorum

Önemini Kaybetti

( 3 kişi )

1

Yorum

4

Beğeni

5,0

Puan

157

Okunma

Önemini Kaybetti

Öncelikle özürler dilerim
Yetemediğim her dertliden çilekeşten
Aslında teknik servisin görevi değil midir bu
Yine de dert ediniyorum istemsiz olarak
Tanrı’nın hiç araba firmaları gibi geri çağırdığını duymadın insanı
Araç firmaları kimi modellerini geri çağırıyor
Bakımını eksiğini gideriyor ya
Peki ya eksik ve hatalı sürüm insanlara Tanrı neden el vermiyor hiç
Elbette robotlar artık günlük hayatımıza giriyor
Bu giriş felsefeden tasavvufa edebiyattan ekonomiye ordudan maliyeye...
Her konuda yeni fikir ve inançları dayatacak insanlara mecburen
Hizmet sektöründen başlıyorlar yavaş yavaş aramıza katılmaya
Öncelikle devamlı aynı hareketle yapılan işlerde kullanılacak
Lakin zeka verildi mi aynı hareketi aynı şekilde yapıp yapmayacağı
Veya yeni bir yol veya çözüm bulup bulamayacağı
Veya isyan edip etmeyeceği, kendini üstün görüp görmeyeceği
Şimdilik ve yakın gelecekte düşünen insanları meşgul edecek

Kimi sistemler ayıksadı sigara konusunda
Belli bir yılın üzerinde doğanlara sigarayı yasaklıyorlar
Peki ya bizler ve öncekiler bu yasağa neden katılmıyor
Yoksa devrimiz biz ölmeden bitti, ya da ölmeden ölü mü sayılıyoruz
Sigara içmek bir özgürlük mü hak mı
Hani geçmiş yıllarda intihar kutuları çıkmıştı piyasaya
Yasaklandı sonradan
İntihar bir özgürlük veya hak sayılabilir mi günümüzde?
Toplu intiharlar daha pek düşmese de medyaya
Yakındır manşetlere düşmeleri
Son çeyrek yüzyılda ortalama yedi bin yıllık bilgi görüntü ve kültür doldu zihinlere
Daha önce yani yedi bin yıldır son çeyrekte meydana gelen değişimleri
Toplu olarak gören bir insan topluluğu,kavmi, milleti, ulusu olmadı
Günümüzde ise ....

Lakin önemini yitiren düşünceleri de ben düşünemiyorum
Hangi fikir ve düşünceler önemini kaybetti zamanımızda

Çobanların koyunları boyaması gibi, insanların öküzleri tamgalaması gibi
Sistemler artık bizi boyuyor ve tamgalıyor
İnsanlar bu fişlenmeye karşı, kendi kendine yetebilen sistemlerin peşine düşüyor
Mesela su elektrik et, sebze ve meyve ihtiyacını kendi sistemi içinde kullanmak istiyor
Büyük sistemden çıkmak için kırsala göç hareketleri başlıyor.
Kırsalda, şehrin imkanlarını, kendi çabalarıyla gerçekleştirmeye çalışıyorlar

Ve ömrün nefesin değeri git gide değersizleşiyor
İnsanlar insanın değerini düşürdükçe düşürüyor

Biz görür müyüz belli değilse de
Dünya sistemi bir tıkanıklığa doğru
Veya bu tıkanıklığı tazyikle açmaya doğru
Gözleri bağlanmış keçi sürüsü gibi koşarak gidiyor
Belki kurt sürüsüdür belki ayı veya öküz, tavşan sürüsü
Lakin dünya bir girdabın içinde
İnsansa kendi girdabının içinde
Önemini kaybediyor.

Tedavisi olmayan hastalıklar sarıyor çevremizi
Reçetesi işe yaramayan bedeni ağrılar ve sızılar
Yürekler paramparça zihinler parçalanmış halde
Gözler sadece izliyor
Kulaklar duyuyor
Parmaklar klavyelerde dolaşıyor da

Hiç kimse sen de benim kadar önemlisin diyemiyor kimseye..
Aşktan mı bahsediyor klavye yoksa
Gece gece saçmalamaya doymuyor mu
Aşk önemini kaybetti üstadım

Paylaş:
4 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Önemini kaybetti Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Önemini kaybetti şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Önemini Kaybetti şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
erbensalim
erbensalim, @erbensalim
4.7.2026 08:03:24
5 puan verdi
Şiir, yaradılıştaki eksikliklerin neden tamir edilmediği sorgulamasıyla ve yapay zekanın/robotların felsefeden ekonomiye kadar hayatın her alanına girmesiyle başlar. Teknolojinin getirdiği bu yeni düzenin insanda isyan, üstünlük ve kimlik karmaşası yaratacağı öngörülmektedir. Son çeyrek yüzyılda, insanlık tarihinin 7000 yıllık bilgi ve değişim yüküne maruz kalan zihinlerin ağır bir travma yaşadığı, intihar ve hak kavramlarının sınırlarının bulandığı aktarılır. Sistemlerin insanları hayvanlar gibi damgalayıp fişlemesine karşı bir direnç olarak, kırsala göç edip kendi kendine yetmeye çalışan insanların varlığına değinilir. Nihayetinde dünya, gözü kapalı bir sürü gibi bir tıkanıklığa doğru sürüklenirken, insanın bu büyük girdap içinde kendi değerini ve önemini tamamen yitirdiği vurgulanır.

Duygu Tonu: Endişeli, sorgulayıcı, sitemkâr ve entelektüel bir yalnızlık hissi hakimdir. Çağın getirdiği yabancılaşmayı ve insan ruhunun ucuzlamasını derin bir hüzün ve gerçekçilikle resmetmektedir.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL