İçimizde Kalan Çocuk
Heveslerimiz öldü erken yaşta, ihtiyar oldu ruhumuz...
Bu dünyadan sessiz sessiz geçip giderken, anladık ki herkesin bir hikâyesi var!
Kimileri yaşadığı keşkelerle, bazıları da yaşayamadığı çocukluğuyla, gençliğiyle...
Bazen de yarım kalmış bir sevdanın gölgesinde büyüdü insan; kimi hiç açılmamış bir kapının önünde bekledi yıllarca... Kimileri de açık bir kapıdan geçip gidemedi çaresizce.
Bazıları kalabalıklar içinde kaybetti kendini, bazıları yalnızlığın koynunda sustu; gözleri konuştu...
Zaman geçti... Takvimler değişti, mevsimler eskidi. Saçlara aklar düştü.
Ama içimizde bir yerlerde, oynamaya doyamamış bir çocuk kaldı hep!
Şimdi aynalara bakıp, yüzümüzdeki çizgileri saymıyoruz sadece; biriktirdiğimiz suskunlukları da görüyoruz.
Ve en çok da, "olabilirdik" dediğimiz hayatların ardından uzun uzun dalıyoruz uzaklara...
Yine de bir umut saklıdır insanın içinde; en karanlık gecelerde bile sönmeyen bir ışık gibi!
Belki geç kaldık birçok şeye, ama hâlâ gökyüzüne bakabiliyorsak, bir hikâyenin hâlâ içindeyiz demektir.
Çünkü içimizde yaşayan o çocuk, tamamen gitmemiş demektir!
#ErdinŞallıel 🕊️