0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
175
Okunma
Alışmıyor kalbim,
Yüzüne yüzüne vurulan bıçaklara.
Laftan anlamıyor suretim;
Alışmıyor, devam ediyor.
Bir yanlışı geçeli çok oldu.
Binler, on binler, yüz binler...
Arlanmıyorum;
Aynadakinin bakışlarını hazmediyorum demek ki.
Sabah uyanınca beni bekleyen heyecanlar vardı bir zamanlar.
Şimdilerde bakıyorum;
Sabahlar aynı, beklentiler aynı, yine monoton.
Beklenti dediğim de beklenecek bir şey değil aslında;
Bilinenin yaklaşması sadece.
Yaşanır, geçer...
Sabahlar yine monoton, yine monoton.
"Kader" deyip dururlar;
Kader böyle bir şey midir?
İnsanın yazgısı tek renkten ibaret olamaz.
O kadar yalvardım Yaradan’a;
Beni durmadan ateşlere mi atar?
O’nun kabahati olabilir mi hiç?
Yine suçlu ben.
Yine suçlu ben.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
