0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
40
Okunma
BİR ŞEY
bir şey vardı,
güneşin aralık perdeler ardında,
günü uyandırmasında,
nehirlerin usul usul caka satmasında,
bir şey,
belki de anlayana çok şey,
ben bu anlam karmaşasına,
önce bir kahve,
sonra demlik tıslayana kadar iki dumana yol veriyorum,
dumanlı dağlar diyorum,
sanki bir ağıta yaş döküyor,
sanki serçe gözleri,
sanki günü başlamadan bitiriyor,
ben bir şey diyemiyorum,
öyle kalıyorum,
sanki seyir halinde yolcusun,
ama ne giden dönüyor,
ne kalan …
Sibel Karagöz
@sibel8905
#sibelkaragözşiirleri
#sibel_karagoz
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
