0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
13
Okunma
Bin dokuz yüz doksan birde doğdum, adıma Orhan dediler
Avlu toz, eski bir sandalye, günlerimi öyle büyüttüler
Anamın eli sırtımda, babamın suskunluğu evde
Bir çift kara lastik, bir de alın teri vardı cebimde
Yıkıldım, kalktım yine
Taş oldum, su gibi aktım
Gönlümde dar sokaklar
Ama adımı hiç unutmam
Bin dokuz yüz doksan birde doğdum
Adıma Orhan dediler
Bin dokuz yüz doksan birde doğdum
Yüreğimden iz silmediler
Orhan, Orhan (Orhan)
Ben yine burdayım
Mahalle maçında düşsem de kalktım, dizim kanlı döndüm eve
Bir lokma ekmek, bir yudum su, doyduk biz azla da seve seve
Kimi gün omzumda yük, kimi gün dilimde türkü
Her yara bende bir yol açtı, her yol beni etti diri
Bir gün yoruldum sandım
Bir el uzandı içimden
Geçmişim omzumda durur
Ama ben geçerim içinden
Küçük şair can yürek
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
