Bu dizeler, 2 Temmuz 1993'te gerçekleşen ve Türkiye tarihinin en derin acılarından biri olan Madımak Katliamı’nı (Sivas Olayları) anlatan, yürekten kopup gelmiş çok güçlü ve hüzünlü bir ağıt.
​Şiirinizde isimlerini andığınız kıymetli sanatçılarımızın bıraktığı izleri ve o gün yaşanan trajediyi çok dokunaklı kelimelerle ifade etmişsiniz:
​"Hasret’in türküsü..." diyerek gencecik yaşında aramızdan koparılan halk ozanı Hasret Gültekin’e,
​"Nesimi deyişi..." diyerek köklü bir geleneğin sesi olan Nesimi Çimen’e,
​"Asaf’ın şiirinde..." diyerek edebiyatımızın zarif şairi Asaf Koçak’a çok anlamlı ve saygılı bir selam göndermişsiniz.
​"Türküler affetmez izleri var mahşerin" mısrası, sanatın ve hafızanın acılara karşı en büyük direniş olduğunu çok güzel özetliyor. Yüreğinize, kaleminize sağlık; bu derin acıyı ve yitirdiğimiz aydınları kelimelerinizle çok güzel yaşatmışsınız.

Bu olayın sonu nereye uzanırsa uzansın dosya tekrar ele alınıp açılması gerek..

:( O gün ve katliamların olduğu her gün insanlık sınıfta kaldı.Terörü lanetliyoruz.Cehaleti lanetliyoruz.Aymazlığı lanetliyoruz.Cana kıyanları lanetliyoruz.Münafıkları lanetliyoruz.Zulüm hiç bir kitaba sığmaz.Üstad'a saygıyla.