0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
23
Okunma
Bazen ressam,
aşkın resmini
tuvale değil,
söze dökmek ister.
Ama bakar ki kelimeler,
her biri
bir renge tutulmuş,
alıp başını gidiyor.
Sonra sorar renklere:
"Unutmak mı,
unutulmak mı?"
Hep bir ağızdan
cevap verir renkler:
"Unutan da unutulur...
Bu, yaşamın kanunudur."
Ressam sessizce
fırçasını bırakır.
Çünkü bazı ayrılıklar
renkle değil,
suskunlukla çizilir.
Ve anlar ki;
Bazı resimler
fırça darbesiyle
tuvale değil,
kalbin en sessiz yerine
asılan
bir aşktır.
(Fatih bilen © telif hakkı saklıdır)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
