Ruhumdan önce suruma üflenmiş
Bir küçük kıyamet bu olanlar dedi kadın .
Bu çıplaklık hissi boşuna değil elbet
Yüzünü okşuyorum
Avucumun içine düşüyor bir adamın adem elması.

Sadeleştirilmiş bir terapi seansı diyelim bu şiirin adına

Yalın yalnızlık diyelim
Öfkeli kalabalık
Bulutsu martı çığlıkları belki biraz
Ne acı
Hiçbir tabir caiz olmuyor yazacaklarıma.


Yine aynı kadındı gördüm
Ben gördüm
Gözlerimle gördüm de ruhum inkar etti


Avucunda bir makas
Ucunda az evvel katledilmiş o çiçeğin güzel başı


Ama ben gördüm gözümle gördüm


Masa üstünde o çiçek inadına yaşama hevesli


Gecesi gündüzü pencereden bakılan bir koridor olsun mu bu şiirin adı

Güneşi soğuk olsun
Kendinsiz olsun

Issız
Ruhu egzamalı bir yalnızlık olsun
Siyatiği azmış italik duran harfler olsun mesela




Ben gördüm
Az önce gördüm
Gözlerim kapalıyken gördüm

Gövdem
Babamın kucağında
Babam koca bir salıncak
Ben bir ileri bir geri



Düşmüş gördüm
Küçülmüşüm
Un ufak etmişler beni
Kuşları beslemişler

Ben gördüm

Bir bulutun terkisinden indi az önce çoçukluğum
Düşmüş meğer
Elimde bir adamın adem elması
Bir taşın yara açtığı dizim acıyor..