Benim güzel gözlüm.
Hatırlıyor musun İlk tanıştığımız anı?
Sen beni yanlış anlamıştın, ben de seni.
Ama şimdi gün geçtikçe, zamanla birbirimizi tanıdıkça,
İçimizdeki kendimizle savaştıkça,
Birbirimize bağlandık.
Biliyor musun ? Özledim seni.
Hani ben şiirler yazıyorum ya,
Sen hep benim şiirlerimin içindesin.
Ben şiirlerime hep seninle başlarım.
Beni benden alıyor o güzel kaşların.
Hele o lüle lüle saçların.
Nereden çıktın karşıma Sen.
İyikim benim.
Biliyor musun? Senin bu hallerin beni sana bağladı.
Sensizlik yüreği bir kor ateş gibi dağladı.
Biliyor musun güzelim?
Bu adam senin için gecelerce günlerce ağladı.
Kıymetini bilemedik o güllerin.
Aslında uzaktık ama çok yakındık seninle.
Elimi tutsaydın, sarılsaydım sana,
Tanışsaydı tenim teninle, valla billa.
Seni çok seviyorum yeminle.
Biliyor musun? Sen konuşunca içime bir bahar gibi doğuyorsun.
Sesinin tonu beni benden alıyor.
Hep içimdesin, hep kalbimdesin.
Keşke her şey gitseydi yolunda.
Keşke seni görseydim kolumda.
Sevdiğim benim, şimdi sensizim,
Çöldeki bir divane gibiyim.
Ama kalbimin içine girdin ya,
Gönlümün içindesin ya,
Keşke şimdi yanımda olsan,
Ellerin ellerim de olsa,
Gönlüm seninle huzur bulsa.
Ömrüm seninle sona erse,
Hayalin bile güzel,
Kalbini kalbim bildiğim,
Benim güzel sevdiğim.
Hasretin bir kor gibi yanıyor içimde.
Seni özlüyorum, hep yollarını gözlüyorum....

01.07.2026
Ferhangi siir