Bu dere tepe, bu dağ bayır
Kim bilir ne sırlar bilirlerde konuşamazlar
Bu boş yada dolu kalkan vapurlar
Kim bilir ne hayatlar bilirlerde tek söz dâhi edemezler

Bir istasyon, bir limandır durakları
Ya bayramdır yada matemdir yarınları.
Bilmezler bilemezler ne olacak durumları
Hepside bu hayata karşı bir mücadele verirler

Tren ayrıldığı vakit istasyondan,
Bazen bir sis yığını
Bazende gözyaşları kalır geride
Kimi için yeni bir başlangıç, kimisi ise cehennemin eşiğidir.

Başladı göç, dönüşü yok artık
Yollar ne yapsanda geri gelmiyor
Hepsinin içinde hayata karşı bir kırgınlık
Yıllar nihayetinde geri gelmiyor.

Bu onların suçu değildi;
Hayat sürükledi onları bu sonu bilinmeyen kasırgaya
Onlarda hiç istemezdi böyle bir kumara karışmaya
Bir ebedî sefillik, birde kimsesizlik düşürdü onları bu duruma...