Bism-i Hû ile açıldı yine hatıra kuyusu,
Vaktin unuttuğu bir eski nişânımdır Hû.

Ne güneşten devşirir nurunu ne aydan alır,
Kendi cevherine eğilmiş ayânımdır Hû.

Bir sedef hafızada saklı duran mânâ gibi,
Dalgasız denizlerin gizli limânıdır Hû.

Kül rengine bürünmüş saatlerin ardından,
Yeniden doğan bir adsız zamânımdır Hû.

Bir gölge değirmeni döner iç avlumda,
Öğüttüğü her heves başka ziyânımdır Hû.

Ne harita gösterir onu ne pusula tanır,
Kayboluş ilminin kutlu mekânıdır Hû.

Bir ipek sessizliğin kıvrımında yürüdüm,
Ayak izsiz yolların ince erkânıdır Hû.

Gecenin alnına sürülmüş bir mühür gibi,
Kapanan her kapının gizli dermânıdır Hû.

Bir billûr sürgüsünü açtı gönül kapımın,
İçeri dolan sonsuzluk mihmânıdır Hû.

Ne renk ile tarif olur ne de şekle sığar,
Görünmeyen bahçemin tek gülşenidir Hû.

Bir yankı kuyusunda bıraktım bütün ismimi,
Döndü gelen yalnızca öz unvânımdır Hû.

Kader bir sırma tezgâh kurmuş ufkum içinde,
Dokuduğu her düğüm ayrı seyrânımdır Hû.

Bir eşiğin taşında bekledim yıllar boyu,
Geçen ben değildim; geçen gümânımdır Hû.

Rûhumun mahzeninde saklı duran bir kor var,
Yanmaz ateşlerin kutlu lisânıdır Hû.

Ne söz onu taşıyabildi
Ne de susmak örttü,
Dilin ötesinde kalan son meydânıdır Hû.

Bir cevzâ semerinde
Göçtü bütün düşüncem,
Ağırlıksız ufukların ince kervânıdır Hû.

Ey Bâin-i Adlî!
Bırak artık sesini suya,
Akıp giden her nefes bir imtihândır Hû.

Evveli Hû,
Sırrı Hû,
Nefesi Hû,
Âhiri Hû...

Gelen de Hû,
Giden de Hû,
Bütün cihânımdır Hû...

HABİB YILDIRIM (BÂİN-İ ADLÎ)
(28 Haziran 2026)