Aramızdaki engeller kalktı,
Yanına gelebiliyorum artık.
Hiç ses yok, sadece hisler var;
Toprağın altı ve üstü farklı.
​
Duy feryadımı her şeyi işiten,
Gönlümden geçen görünmüyor is’ten.
Herkese kaldırabileceği yük verilmiş de
Zor benim bulunduğum mertebeye erişmek.
​
Kalbime kilit vurdun, bu dünyadan taşındın,
Ağlama demesinler, bu yük nasıl taşınır?
Saklayacak mecalim yok gözden akan yaşımı,
Şaşılacak ne var, neyim ben, sabır taşı mı?
​
Yeterince doluyum, burama kadar geldi,
Edepsizce sorulur: "Buraya neden geldin?"
Kimin ne haddine, sorumluluk benimki,
Böyle vicdan azabından hanginiz geberdi?
​
Son kez yanında olmalıydım anılarımın,
Seneler geçse de taze hâlâ, aksine sanılanın.
Üstüme geleni, yalandan bayılanı...
Hepsi riyakar göz boyayan kalabalık
​
Ben sizden çok isterim hazır mezar bulmak,
İstemem bir yanım yokken var olmak.
İçiniz rahat olsun, daha belim doğrulmaz;
Yüreğimdeki acım servetim, yarışır Karun’la.