Sen bu çağın adamı değilsin Hakan abi!
Söylesene, hangi yüzyıldan geldin?


Hangi büyük sevdaları tanırsın
En çok hangi aşığı kıskanırsın?

İçinden şiirler geçer şehirlere
Karışır nehirlere
Denizlere...
Başaklar büyür sesinde
Çayırlar büyür
Kuşlar,
Çiçekler,
Çocuklar uyur


Senin kalbinde eskiden kalma bir hapishane var
Bütün sevdiklerin orada
Yüzleri gülüşler dolu,
Papatya kokulu, nergis kokulu,
Aklı hür,
Sesi gür
Ve özgür...

Sen kimseyi öldürmezsin
Öyküler sende yaşar,
Sevdalar,
Türküler...

Şimdi, her şey sana biraz yabancı değil mi?
Bunca sevgisizlik,
Saygısızlık,
İlgisizlik,
Duygusuzluk...
Aşka bunca açlık, bunca sefalet
Yara bere içinde, bunca can çekişen ruh
Ve bunca kırılmışlık!

Sen bu çağın adamı değilsin
İçindeki çocuk küstüğünde
Bir çiçek saksısına, bir bakış cama küser
Güneş güne,
Ay geceye...

Sen bu çağın adamı değilsin Hakan abi.
Bu çağ senin değil!
....
23.06.2026

S.U.

Serkan Uçar

Gönlümün dostu, Şiir abi Hakan Büyük ağabeye...