İki çocukla kalkar sabah
Kahvesi soğur, o yine ayakta
Konya sokakları tanır onu
Pazar filesi, okul yolu

Adı Melodi, yüzü yorgun
Ama içi hâlâ dümdüz çocuk
Evi küçük, kalbi büyük
Her gün taşır aynı yük


Bir yandan sevda, bir yandan ev
Sessizce büyür içinde nefes
Geceleri kendiyle konuşur
“Ben de varım” der, durur


Melodi, Melodi
Konya’da kalbi deli
Melodi, Melodi
İki çocuk, bir yürek gibi

Melodi, Melodi
Yorulsa da dimdik biri
Melodi, Melodi
Evli ama hâlâ kendi


Eşi susunca o konuşur
Sofrada eksik kalmaz huzur
Çocuklar güler, dünya durur
Bir bakışı her şeyi bulur

Çamaşır, ödev, kapı sesi
Geçer gider günün hevesi
Ama aynaya bakıp söyler
“Benim de var bir nefesim”


Bir yandan sevda, bir yandan ev
Sessizce büyür içinde nefes
Geceleri kendiyle konuşur
“Ben de varım” der, durur




Melodi, Melodi
Yorulsa da dimdik biri
Melodi, Melodi
Evli ama hâlâ kendi


Bir şehir kadar ağır bazen
Bir gülüş yeter, döner düzen
Kırık günleri toplar gibi
Sevgiyle diker geceleri


Melodi, Melodi
Konya’da kalbi deli
Melodi, Melodi
İki çocuk, bir yürek gibi

Melodi, Melodi
Yorulsa da dimdik biri
Melodi, Melodi
Evli ama hâlâ kendi

küçük şair can yürek