Ey de demişler, ah da...
Nasıl başlasam söze, bilemedim.

Vay benim koca ömrüm,
Herkese az geldin, bana dolamadın.
Kavgayla başladın, kavgayla sürdün.
Şunca zamanda hâlden hâle girdin.

Gezdin durdun seyyah gibi,
Varıp bir dala konamadın.
Günü geceye karıştırdın, izi yola;
Vara vara vardın, bir yere varamadın.

Ölçtüm, biçtim.
Yazdım, sordum.
Torladım, toparladım.
Bir kefeye dolamadın.

Bir avuç toprak,
Bir avuç tozsun, derlerdi.
Büyütmüşler...
Hani ya nerede gidenler?

İmam dua ediyor
Soyu nesli kesilenlere;
Yaşayıp da artık hiç bilinmeyenlere de,
"Rabbim..." diye.
Sen nerede olacaksın, bilemedim.

Zaman mı yürümüş kötüye,
Kötü mü yapışmış zamana?
Hercümerç olmuşlar.

Dillerde pelesenk:
"Boşa geçti ömürler."
Ömür mü boş,
Biz mi bir şey değiliz?
Çözemedim.

"Al eline kalemi, defteri..."
diyor deli gönül.
Çiz üstünü her şeyin.

Her şey bizi silmiş...
Göremedim.