Ben bozdum seninle olan gönül ahdimi,
Gönlümün bahçesi kurusa da, tek gül bitmese de... İnan incinmem.
Cehennem olup yaksan yedi kat semamı,
Canım çekilse de, bedenim toprak olsa da... İnan incinmem.

Bir bilsen... Senden neler çekti bu deli gönlüm,
Ama sustum. Kalbim parçalansa da, kül olup savrulsa da... İnan incinmem.
Ömrümde bir taneydin sen, ömrüm kadar sevdim,
Aşkımdan ölür, mezara girer, taşımı bile koymazsan... Vallahi incinmem.

Sen dedin “kırmızı bir gül olsun” aşkım solmasın,
Uğruna nefesim tükensin, adım silinsin... İnan incinmem.
Sensizliğin dipsiz uçurum olsun, yolum çöl olsun,
Yıllarca susuz, aylarca aç kalsam da... İnan incinmem.

Duy sesimi ey vefasız! Anla attığım feryadı, kabul et sevdamı...
Daha ne diyeyim sana?
Öfkeni kus, taş yağdır başıma, adımı yerden sil... İnan incinmem.
Mutlu edecekse ölümüm seni?
Al canımı, al... Ben “öldüm” diyeyim senin için yaradana…
Mezarıma uğramasan da, bir Fatiha okumasan da... İnan Sana incinmem.
Dinçer Dayı