ÖÐRETMENSÝN SEN (1)

Nerde ýþýk görsem orda sen varsýn
Dört mevsim çiçek açan taze baharsýn
Duyulmaz çýðlýklarý hep sen duyarsýn
Bana ilim öðreten öðretmensin sen

Yürüdüm karanlýða sönmeyen meþalenle
Paylaþ demiþtin bana ekmeðini düþenle
Güç verdin güven verdin hiç bitmeyen neþenle
Bana beni öðreten öðretmensin sen

Hiçbir hesap yapmasýn kimse yarýnlarýna
Uðramasýn diye düþmanlar sýnýrýna
Beynimin en ince kývrýmlarýna
Vatanýmý nakþeden öðretmensin sen

Kelepçe vurulmaz hür Türk’ün bileðine
Uzanmasýnlar diye hainler direðine
Ayýyla yýldýzýyla ufacýk yüreðime
Al bayraðý çizdiren öðretmensin sen



ADI ÖÐRETMEN (2)

Azalýrken insanlarda güven duygusu
Doluyorken yüreklere zulüm korkusu
Sarmýþken beyinleri ölüm uykusu
Karanlýða ýþýðýn adý öðretmen

Bilgeliðe giden yollar hýzla uzarken
Ýlim gölü sel deðil damla damla sýzarken
Tarih artýk yalnýz eðrileri yazarken
Doðruluða aþýðýn adý öðretmen



MUALLÝM (3)

Verdi yedi yýl önce hemþireler elime
Büyütebilmek için döküldüm lime lime
Sahip olmasý için irfan ile ilime
Yavrumu teslim ettim nur yüzlü muallime

Bir eylül sabahýnda baþladýlar talime
Yudum yudum su gibi içildi her kelime
Tanýþtýrdý yavrumu o muhteþem dilime
Gülmek hep nasip olsun nur yüzlü muallime



ÖÐRETMENLERE (4)

Susuz býraktýðýnda açar mý bahar
Karanlýk beyinlere güneþ mi doðar
Bu cennet vatanýn ihtiyacý var
Dalý güle çeviren öðretmenlere

Bilgiyle donanmazsan aþýlmaz duvar
Cehalet medeniyeti bir anda yýkar
Bu kahraman milletin ihtiyacý var
Suyu sele çeviren öðretmenlere

Karýþmaz insaným neden hep susar
Hürriyet ve istiklale kim sahip çýkar
Bu þanlý bayraðýn ihtiyacý var
Lal’i dile çeviren öðretmenlere


ÖÐRETMENÝM (5)

Yoruldum sýkýldým hep büyümekten
Razýyým senden yine dayak yemekten
Nice hayalle çýktým o ilk mektepten
Çocukluðumla bana bir gelsen öðretmenim

Yýkýldým her darbesiyle zalim yýllarýn
Meðer nasýl yumuþakmýþ pamuk ellerin
Son teneffüsünü çalmadan hayat zillerin
Çocukluðumla bende bir kalsan öðretmenim

Diyordun ki hayat zor anladým yaþadýkça
Zaman hýzla akýyor insanlar yaþlandýkça
Sana gül getirmek için her güne baþladýkça
Çocukluðum gibi bana bir gülsen öðretmenim

Andýkça mazimizi yanaklarým ýslanýr
“Yedi yüz üç Ýsmet” diye öðretmenim seslenir
Saçlarý beyaz diye sanma bu genç uslanýr
Çocuk ruhuma þahit sen olsan öðretmenim



GERÇEK ÖÐRETMEN (6)

Her yaný bilgi taþan bir ilkokulu
Karanlýktan ýþýða uzanan yolu
Her aný mutluluk ve sevgi dolu
Bir rüyayý yaþatýr gerçek öðretmen

Haklýnýn haksýz kul olmadýðý
Kadýnlarýn genç yaþta dul kalmadýðý
Kardeþin kardeþi el bilmediði
Bir Dünya’yý yaratýr gerçek öðretmen


YETMÝYOR (7)

Güneþ gibi ýþýk ýþýk girdin Dünyama
Soluk renkli düþlerime yaptýn boyama
Yüreðine aldýn bizi etmedin yama
Sana seni anlatmaya dilim yetmiyor

Senle dolu anýlarým hala dün gibi
O caným okul yýllarým bir düðün gibi
Kâðýtlarým beyaz hocam önlüðün gibi
Sana mektuplar yazmaya elim gitmiyor

En elemli hatýramdýr senden ayrýlýk
Hala yakar yüreðimi o son hýçkýrýk
Yaralý bir kuþum hocam kanadým kýrýk
Sensiz Dünyayý sarmaya kolum tutmuyor

Bir gün bile dönmek mümkün olsa geriye
Tanrý bir okul gününü bana etse hediye
Yoruldum yürümekten hep ileriye
Ulaþayým dedim sana yolum bitmiyor


ASLA (8)

Günaydýn diye baþlardýn her yeni güne
Gülen yüzüne gölgeler düþmesin asla
Her gün bir masal yaþattýn tam sekiz sene
Ayaklarýn ölümlere koþmasýn asla

Sana binlerce kere etsem de dua
Ödeyemem hakkýný dünyada asla
Bana öðreteceklerin bitmedi hala
Hüzünler yaþatmadýn rüyada asla

Sen elleri öpülecek öðretmenimsin
Sözüm sani mahcup etmedim asla
Ben senindim her zaman sende benimdin
Beynim cehalete satmadýn asla


HOCAM (9)

Kalemi elime sen tutuþturdun
Ýsmin yazmaya doyamýyorum
Ýçimdeki alevi sen tutuþturdun
Ayrýldýk demeye kýyamýyorum

Cevher varsa bende sensin bulaným
Benimle aðlayýp benle gülenim
Seni sevdim hocam yoktur yalaným
Yerine kimseyi koyamýyorum



RESÝM (10)

Ne zaman nerde baksam siyah beyaz resim’e
Gözyaþýmý býraksam gün döner merasime
Eflatundan bir akþam ses verip de sesime
Yaralarý sarmaya gelir mi öðretmenim

Öpsem öpsem her resmi gözyaþýmla yýkasam
Giyip siyah önlüðü beyaz bir yaka taksam
Þu hayat mektebinden cevaplar sýralasam
Sorularý sormaya gelir mi öðretmenim


ÝLÝM (11)

Alim zat olmak için alemi bilmek gerek
Eðitimle yoðrulup yeniden olmak gerek
Öðretmenim seninle sabýrla ilmek ilmek
Nefisler perdeyi vaktinde örmek gerek

Sorunun cevabýný ilimle bulmak gerek
Ýlim ile aðlayýp ilimle gülmek gerek
Tanrýnýn sýnavýndan istiyorsanýz geçmek
Ýlim ile yaþayýp ilimle ölmek gerek



MERHABA (12)

Unutmak mümkün mü tebeþir tozlarýný
Unutmak mümkün mü cetvelin izlerini
Unutamam kýzlarýn kopyalý dizlerini
Elveda diyemem merhaba öðretmenim

Hiç bitmek bilmezdi okul yýllarý
Bir tatlý bahardý okul yýllarý
Masan býrakýrdýk masum gülleri
Elveda diyemem merhaba öðretmenim



ÖÐRENDÝK (13)

Cumhuriyet seninle yaþýyor sýralarda
Tebeþirde silgide yemyeþil tahtalarda
Ýlim ve irfan yüklü mütevazi sýralarda
Atatürk’ü biz senden öðrendik öðretmenim

Güneþ gibi girerdin sýnýfýn kapýsýndan
Billur ýrmaklar çaðlardý dudaðýndan
Gülücük eksilmezdi gamzeli yanaðýndan
Mutluluðu biz senden öðrendik öðretmenim



ÖÐRETMENSÝZ ÇOCUKLAR (14)

Bugün maaþ günüydü inmiþtim kasabaya
Ýhtiyaç var okula hem þekere hem çaya
Çocuklara harcadým kýyamadým paraya
Yaya gelmiþtim köyden dönüþüm yine yaya

Aslýnda “Hocam çýkma!” dediler kasabadan
“Kar yaðacak bütün gün, artarak hiç durmadan”
“Bir gün kalýr çocuklar nasýlsan okumadan”
Dedim ben kalamam ki çocuklarým olmadan

Ýnançlýyým yaradan beni mutlaka duyar
Oku diye emreden(!), öðretmene mi kýyar
Tanrým bitsin artýk ben donmadan bu yollar
Dað köyünde bekleyen çocuklarým var

Yürüyorum yol ýssýz hava tipi hava kar
Korkuyorum birazcýk etmiyorum ki inkâr
Lakin korkma nedenim, ne fýrtýna, ne rüzgâr
Eðer ölür isem bu kýþ öðretmensiz çocuklar


ÖÐRETMENLER YAÞLANMAZ (15)

Çocukluðumuzdu onlar hiç uslanmaz
Gençliðimizdi onlar hiç anlaþýlmaz
Heyecanýmýzdý onlar hiç saklanmaz
Biz yaþlansak da öðretmenler yaþlanmaz

Anlatsak da defalarca torunlarda inanmaz
Mazi yatar uykuya bir daha hiç uyanmaz
Yýllarýn rüzgârýna anýlarda dayanmaz
Herkes yaþlansa da öðretmenler yaþlanmaz


GENÇLÝK SÝZE EMANET (16)

Tarih tekerrür edipte olur ise ihanet
Gaflet içinde susup seyrederse siyaset
Bir gün gerekirse eðer haine mukavemet
Cumhuriyet gençliðe gençlik size emanet

Hiçbir þeyi kolay kazanmadý bu millet
Yaþanmadý boþuna onca elem onca dert
Olmayacak yeniden kaderimiz esaret
Cumhuriyet gençliðe gençlik size emanet



ÝLK ÖÐRETMENÝM (17)

Ufacýk ellerimin boðumlarýnda
Kokulu silgilerin kývrýmlarýnda
Dönülmez yollarýn ayrýmlarýnda
Seni duyar gibiyim ilk öðretmenim

Mazinin hasretiyle yansam kavrulsam
Hazan yelleriyle solsam savrulsam
Bir düþün kenarýna yatýp kývrýlsam
Seni görür gibiyim ilk öðretmenim

Þimdi diyorlar bana artýk büyüdün
Hayal alemlerinde yeter uyudun
Hayýr diyen çýðlýðýmý yalnýz sen duydun
Seni arar gibiyim ilk öðretmenim

Çocukken girmediðim yeþil baðlara
Güneþim batmadýðý o mor daðlara
Yaþarken tükendiðin o zor çaðlara
Seni sorar gibiyim ilk öðretmenim


ÖÐRETMEN (18)

Hizmet etmek ister iken tüm insanlara
Kurban olmak için hanlara sultanlara
Kurþunlarýn yýktýðý genç fidanlara
Bir anneler aðlýyor birde öðretmen

Hain sevinmesin diye dik duranlara
Irmaklar dolusu akan kanlara
Bu cennet vatan uðruna yapýlanlara
Bir anneler aðlýyor birde öðretmen

Toprak vermemek için þu düþmanlara
Þehit olmak gerektiðine inananlara
Bir gül bile vermeden solan canlara
Bir anneler aðlýyor birde öðretmen


SENÝN ESERÝN (19)

Bedenler ayrýlsa da ruhlarda beraberiz
Ýlim denen ummanda hep birlikte gezeriz
Nerde karanlýk varsa üzerine çökeriz
Aydýnlýk A’dan K’ya senin eserin

Okumadan Dünya’da karanlýklar dinmiyor
Karanlýk yüreklerin lambalarý yanmýyor
Nefretler tükenmiyor kin ateþi sönmüyor
Aydýnlýk A’dan K’ya senin eserin



ÖÐRETTÝN BANA (20)

Ýnsanlýk yatýrýlmýþken bir musalla taþýna
Ýnan saygý duymaz iken insanýn naþýna
Ýsyanýný gömüp de gözlerinin yaþýna
Önce insan olmayý öðrettin bana

Ýnsanlar koþarken bir savaþtan bir savaþa
Ýnsanlýk gidiyorken varlýktan yok oluþa
Ýnatla ve sabýrla kapýlmadan telaþa
Ýnsanlarý sevmeyi öðrettin bana

Çoðunluk mahkûm iken yokluða yoksulluða
Çare derken çaresiz insan kula kulluða
Her dersinde ders verip sen bütün insanlýða
Hiç almadan vermeyi öðrettin bana

Duruyorken ufkumuzda onulmaz bir karanlýk
Yalandan mutluluðu yaþýyorken insanlýk
Günahsýz gözlerimiz kalsýn diye aydýnlýk
Aðlarken de gülmeyi öðrettin bana


UNUTMAM ÖÐRETMENÝM (21)

Mavi okul formamýn koptuðunda düðmesi
Teneffüste dikmiþtin unutmam öðretmenim
Kaybolunca annemim bir öðlen beslenmesi
Yemeðini paylaþtýn unutmam öðretmenim

Hayli zayýf geçince matematik sözlüsü
Nasýl kýzgýn bakmýþtýn utandým öðretmenim
Birde zayýf gelince son ara yazýlýsý
On gün konuþmamýþtýn yýkýldým öðretmenim

Öðretmek için bize birkaç fazla kelime
Çýrpýndýn yýllar boyu çok sað ol öðretmenim
Kýrmýzý kurdeleli diplomamý elime
Verdiðinde uçmuþtum sen sað ol öðretmenim


EY GÜZEL ÖÐRETMENÝM (22)

Ýstiklal savaþýnda hep sen öncüydün
Cehalet savaþýnýn sen en genciydin
Mutluluk savaþýnda sen bir inciydin
Senin hakkýn ödenmez ey güzel öðretmenim

Hocaydýn, muallimdin þimdi adýn öðretmen
Geçmiþten geleceðe sensin yön veren
Öyle bir gülsün ki hep yedi veren
Senin hakkýn ödenmez ey güzel öðretmenim


AÐLAMA ÖÐRETMENÝM (23)

Boþuna mý gidiyor acaba emeklerim
Adam olur mu Tanrým afacan bebeklerim
Böyle düþünme sakýn mahcup etmeyeceðim
Yemin ediyorum aðlama öðretmenim

Sanma ki buza yazýlar yazýyorsun
Ýðne ile derin kuyular kazýyorsun
Emin ol inci inci gerdanlý diziyorsun
Yemin ediyorum aðlama öðretmenim

Koca bebeklerin birgün adam olacak
Bizden beklediklerin adým adým gelecek
Cehalet yüreklerde ,idam bulacak
Yemin ediyorum aðlama öðretmenim



SENDEN ÖÐRENDÝM (24)

Sabýrla anlattýn yýllar boyu gerçeði
Bilimdi öðrettiðin her þeyin tek ölçeði
Yaralý bir sincabý kurumuþ bir çiçeði
Þefkat ile sarmayý senden öðrendim

Yalanýn, yalancýnýn yok demiþtin yuvasý
Tembelin tembelliðin tutmazmýþ hiç duasý
Dürüstlük çalýþkanlýk dertlerimin devasý
Güzel insan olmayý senden öðrendim