Kimse ben gibi görmedi seni
Kirpiğine asardım, matemden arda kalan ne varsa
Gamzene ekerdim ne varsa hüznün adına
Kaşların var ki; her anı cennet ile tutuşan
Mesela yürüdüğün sokağın köşesi
Baktığın ay mesela
Bastığın toprak, soluduğun hava mesela
Mesela gün sende ayardı
Gözlerinde doğardı güneş
Kimse ben gibi görmedi seni..!

Kimse ben gibi sevmedi seni
Ellerin bir başka cennet
Ve ben avucumun içinde saklardım
Kirpiğim kirpiğine değmesin diye
Hani olur ya incitir diye
Gözlerime yuva seçerdim
Sahrada çöl isem baharım
Yağmurda akan pınarım
Sen güneşim, hayatım
Aşkına susamış bir garip bedeviyim..!

Gitme demeye gücüm
Kal demeye yüreğim
Hani haykırsam şöyle avazımca
Yüreğim daralır
Susar dönen dilim
Anlamaz
Duymaz
Görmez
Ve sen, ama sen,
Yâr sen, yâr ben
Ama sen..!

Özlemek nedir?
Sigaranın dumanında görmek mi
Gözlerinin her zerresinde aramak mı
Gökyüzüne nakşetmek mi acaba
Hani ciğerin patlar gibi mi acaba
Ne yana dönsem sen
Aldığım nefeste sen
Yine sen, ama sen
Yâr sen, yâr ben
Ama sen..!

Hazar Aslan