Eski bir duvarın gölgesi gibi üzerimde,
Çocukluğumun geçtiği o tozlu yollarda,
Ne zaman dizlerim titrese, elini omuzumda,
Bir çınar gibi dimdik, hayalimde durur baba.
📩 📜 🖋️
On yaşında İstanbul’un taş sokaklarına düştüm,
Gurbet ellerde emeğimle, terimle büyüdüm.
Kendi paramla evime barkıma düzen kurdum,
Senden aldığım terbiyedir en büyük sermaye baba.
📩 📜 🖋️
Açlığı da gördüm, varlığı da bildim dünyada,
Kurban olsun sana bu ömür, bu garip gönlüm.
Hayatın çilesini çekerken yıllar boyunca,
Senin duanla huzuru bulur bu garip beden baba.
📩 📜 🖋️
Ah bir yaşasaydın, seni nasıl yaşatırdım,
Dünyanın tüm yükünü omuzlarımdan atardım.
Seni bir paşa gibi baş köşeye oturtup,
Bir dediğini iki etmeden, dizinde yatardım baba.
📩 📜 🖋️
Şu insanlar var ya, görmüyorlar hakikati,
Babalarını köşelere itip bozuyorlar hayatı.
TikTok denen o sahnede şov yapanlar,
Yemeği şapır şupur yiyip edep unutanlar,
Benim babam yaşasaydı, gözüne bakardım,
Bu nankör dünyaya inat, gururla yaşatırdım baba.
📩 📜 🖋️
Bakma benim bugün biraz yorgun durduğuma,
Komşumun hatırını kendi halimden üstün tutmama.
Garajda metalin soğuğunu elinle ısıtan o ruh,
Senin verdiğin öğütlerle şekillenir her gün baba.
📩 📜 🖋️
Yokluk nedir bilirim, ekmeği bölüşürken,
Bir lokmayı kardeşle, dostla gülüşürken.
Hayat bir sınavsa eğer, kalemi senin elinde,
Doğru bildiğim yoldan şaşmam gayrı baba.
📩 📜 🖋️
Gençliğin ateşiyle savruldum yedi düvelde,
Kimi zaman umut, kimi zaman kederli bir halde.
Ama senin o nasihatin, o sabırlı bakışın,
Bir deniz feneri gibi ışıldar gurbet elde baba.
📩 📜 🖋️
Şimdi Amsterdam’ın kanallarında kuşları doyururken,
Gözlerim uzaklarda, bir ses duymak isterim bazen.
Modern dedikleri o sahte kalabalıklar içinde bile,
Senin o vakur duruşunu ararım her yerde baba.
📩 📜 🖋️
Şimdi ömrüm akıp gider yılların kervanında,
Eksilmez bir dua gibi kalbimin derin yanında.
Ne kadar yaş alırsam alayım değişmez ki bu duygu,
Sana kavuşmayı bekleyen bir garip yolcuyum baba.
📩 📜 🖋️
Adem Nar-ı Mısra
Adem Narımısır
Şiir Üzerine Yorum
Bu şiir, bir evladın babasına duyduğu özlemi, emeği ve vefayı anlatan bir hayat hikâyesidir. Her kıta, hem geçmişin yükünü hem de bugünün yalnızlığını taşır. Baba, burada sadece bir kişi değil; emek, terbiye ve dua anlamına gelir. Babanızın öğütlerini bir sancak gibi taşıyarak Amsterdam’ın kanallarında yürümek, sizin ona olan sadakatinizin en büyük nişanesidir.