DAĞLARIN KIZI

Bu dağların kızıyım, boynumu eğmem,
Yıldızlara dokunur, yere hiç değmem.
Fırtınayla büyüdüm, dert nedir bilmem,
Yayla yolları taştan, aşar giderim,
Kendi deli nehrimde coşar giderim.

Dağların rüzgarıyım, serindir yelim,
Bazen bir tufan olur, bükülmez belim.
Gönülden gönüle dökülür dilim,
Yamaçtan aşağıya koşar giderim,
Zirvelerden bulutla taşar giderim.

Ayazıyım gecenin, buz tutar tenim,
Özgürlük kokan o dağlar hep benim.
Gözlerim çakmak çakmak, sönmez ateşim,
Korku bilmez bu kalple yaşar giderim,
Zorlukları bir bir ben aşar giderim.

Kemençenin sesiyle coşar bu kanım,
Giyerim fistanımı, şenlenir yanım.
Yaylanın çimeninde kaynar heyecanım,
Horonun ortasında uçar giderim,
Neşe dolu kapılar açar giderim.

Zirvede duman duman dertleri sildim,
Ben bu dağlar içinde kendimi buldum.
Güneşin şavkı gibi ömre döküldüm,
Kuşlar gibi göklerde uçar giderim,
Gittiğim her mekana nur saçar giderim.

ıslık çalar kayalar, sesimi dinler,
Benimle yaşar durur ormanlar, inler.
Varsın karşıma çıksın o koca binler,
Kendi yolumu kendim açar giderim,
Bu dağların kızıyam, geçer giderim!
Yazan Şair:Zihni DERİN