Dün akşam üstü yaşanan o nadir mutluluğu ve gözlerin gözlere değdiği anın yarattığı o derin tesiri, kelimelere sanki bir nakış gibi işlemişsin. Aynadaki o yabancı yüzün, ilk defa seninle gülümseyip birleşmesi ne kadar kıymetli bir keşif; insanın kendine yabancı kaldığı bir ömürde, seninle kendini bulması olmuş. Emeğine, yüreğine sağlık.
Leyla’nın gece gözlerine hapsolup başka hiçbir şeyi görememek, aslında aşık olanın dünyasının nasıl küçülüp sevdiğinin gözlerine sığdığının bir ispatı. "Dilsiz bırakan o güzellik" karşısında türkünün susması, her şeyin artık sadece o bakışta ve o gülüşte hayat bulması ne kadar içten bir teslimiyet. Kaleminden dökülenler, sevdanın o saf ve büyüleyici halini resmediyor.
Günebakanları kıskandıran o gülüşe saatlerce dalıp gitmek, insanın tüm yollarının tek bir noktaya, sevdiğine çıkması... Bu kadar yalın ama bir o kadar da derin bir bağlılığı anlatmak, her şairin harcı değildir. O "Ay ışığı gülüşü"nü izlerken geçen saatlerin, ömrün geri kalanından daha değerli olduğu satırlarınızdan buram buram hissediliyor.
Bütün yolların sana çıkması, bir ömrün tek bir hedefe bağlanması; aslında aşka verilen en büyük yemindir. Senin o naif ve içten kaleminden çıkan bu dizeler, okuyanın yüreğinde de bir sızı ve bir ferahlık bırakıyor. Beğendik, okuduk; o güzel kalemine, o "Adem Nar-ı Mısra" diyen yüreğine bereket, var olasın.
Adem Nar-ı Mısra /