Bir ezgi düşer gecenin koynuna,
Sessizce başlar aşkın dansı.
Ay ışığı vurur gözlerine,
Yüreğimde açar sevdanın baharı.

Sevgiyle dokunur ruhuma ellerin,
Karanlık yollar aydınlığa döner.
Bir gülüşün yeter içimdeki fırtınaya,
En derin yaralar bile bir bir söner.

Özlemin düşer gecelerime ince yağmur gibi,
Her damlasında adını duyarım.
Uzak olsan da kalbimin en güzel yerinde,
Her nefeste seni yeniden yaşarım.

Bir adım sen atarsın bana doğru,
Bir adım ben gelirken sana.
Kelimeler susar, gözler konuşur,
Aşk dönüşür en güzel duaya.

Umut olur yarınlara bakan gözlerin,
Yolumu kaybetsem bile ışığım sensin.
En uzun gecelerin ardından doğan güneş gibi,
Beklediğim bütün sabahlarım sensin.

Rüzgâr saçlarında türkü olur,
Yıldızlar göğünde kandil gibi.
Dokunduğun her an bahar gelir,
Kışlar kaybolur bir anda sanki.

Ve biz, hayatın kalabalığında,
Birbirine kavuşan iki nehir gibi,
Sevgiyle büyüyen, özlemle olgunlaşan,
Umutla geleceğe yürüyen iki yürek gibi.

Zaman geçse de eksilmez bu sevda,
Yıllar önünde saygıyla eğilir.
Çünkü aşk; yalnız sevmek değil,
Özlemek, inanmak ve beklemeyi bilmektir.

Ve sonsuzluğun kıyısında el ele,
Kalplerimiz aynı şarkıyı söyler.
Sevgi, aşk, özlem ve umutla,
Sonsuza dek sürer aşkın dansı...