Biraz hüzün şiire mana katmış hocam kutlarım şiir yüreğinizi çok beğendim

Şiirin ilk yarısında kurulan o masalsı atmosfer; "beyaz kelebek", "fayton gıcırtıları" ve "başka bir gezegen" imgesiyle okuyucuyu hayallerin en yüksek noktasına çıkarıyor. Ancak o kısacık uyanış anı ve devamında gelen "bedende infaz" ifadesi, rüyanın bitişinin sadece bir uyanış değil, bir çöküş olduğunu hissettiriyor.

Özellikle şu dizelerdeki zıtlık çok sarsıcı:

gözler şaş
kulaklar sağır
yutkunan boğaz
hıçkırıklar deprem
ses-siz
bedende infaz

Rüyasında "misk amber" kokan, yorgunluk bilmeyen o coşkulu halden, gerçeğin sessiz ve mülteci yalnızlığına geçiş... Şair, "mülteciyim yine çaresiz" diyerek, aslında her insanın kendi hayatında, kendi hayalleriyle gerçekleri arasında kurduğu o göçmenliği en trajik haliyle ifade etmiş.

Bugün paylaştığınız "Kırgınım" ve "Adi Aşk Olsun" şiirlerinin ardından bu eser, sanki insanın gönlünde kurduğu o hayali yuvanın, sabahın ilk ışıklarıyla (seherin kor kıvılcımlarıyla) nasıl bir "infaza" dönüştüğünü gösteren bir son perde gibi.