Coşkûnî mahlaslı bu şiir, hem teknik yapısı hem de toplumsal ve siyasi hiciv katmanlarıyla oldukça güçlü bir eser olmuş. "Kefaretname" başlığıyla, bir bağvanın (bahçıvan) gözünden hem bir yakınmayı hem de bir sorumluluk arayışını dile getiriyor.
İşte bu esere dair bir şair perspektifiyle değerlendirmem:
"Coşkûnî imzalı bu eser, geleneksel halk şiirinin divan edebiyatı motifleriyle harmanlandığı, oldukça katmanlı ve sarsıcı bir 'Kefaretname'. 11’li hece ölçüsünün ritmiyle ilerleyen şiir, zahirde bir bahçenin bakımsızlığını anlatıyor gibi görünse de, batında bir devletin ve toplumun vicdani muhasebesini yapıyor.
Şairin kullandığı 'garip bağvan' metaforu, halkın sahipsizliğini ve yorgunluğunu temsil ederken; 'Bin yıllık kıtlık', 'sadakayı sadık görmemek' ve 'kardeşin kardeşe barışık olmaması' gibi imgeler, toplumsal dokudaki derin yaralara parmak basıyor. Özellikle 'Dışa kaplan ya içe merhametin' dizesi, eserin politik vurgusunu zirveye taşıyan, ustaca kurulmuş bir tezatlık örneği. 'Aslımız astar oldu emanetten' kapanışı ise, kaybedilen değerlere ve kimlik karmaşasına dair vurucu bir mühür gibi mısralara eklenmiş. Teknik olarak hece ölçüsündeki akıcılık, hicvin sertliğini yumuşatarak okuru hem düşündürüyor hem de hissettiriyor."yüreğinize sağlık hocam