Gel... Çay demledim, gel birlikte içip demlenelim.
İstersen sana bir de türkü söylerim...
Ama öyle türkülerden ki, derdin bile kulağına küpe olur.

Yıldızları dizelim bir gökyüzüne,
Karanlığa inat ışık saçalım.
Güneş dökülsün avuçlarına,
Ay yansın gözbebeklerine...
Sevdana kime ne?

Gel ey sevda...
Viran olan şu kalbime kon.
Harabe sanma, senin için saraylar var içinde.
Yık dökük duvarları tamir ettim adınla,
Pencereleri açtım özleminle.

Gönüller arası seyreder aşkı ümmîler,
Harf bilmezler ama gönül okurlar.
Sevda ile kalp heyecandan inler,
Damardan akan kan bile "sen" diye çarpar.

Gel ey sultanlara hükmeden Sevda...
Gel ki kâr etsin ahirde zararda olanlar.
Ömür boyu kaybettim sandım,
Sen gelince anladım ki asıl kâr sensin.

Çayı koydum, şekeri koymadım paşam...
Tadı senden gelsin diye.
Bardak sıcak, yürek sıcak...
Konuşmazsak da olur.
Sessizlik demlenir, çay da, biz de.

Gel... Demlenelim şu gurbette.
Dünya dışarıda kaynasın,
Biz içeride huzur bulalım.

_Çay biter, muhabbet bitmesin...
Sen gidersen, bardak da soğur._
Dinçer Dayı