Birden sustu içimde hemhal olan fırtınalar.
Dilim lal , kalemim kırık ve sahipsiz kaldı mısralar.
Giderken teselli olabilecek hiçbirşey bırakmadın ardında.
Bende sessizce veda ettim kurduğum hayallere, bağlandığım umutlara.
-----
Oysa ne güzeldi gelişin, can bulmuştu yeniden kurumuş dallarım.
Tekrar dile gelip sesi duyulur olmuştu gönül sazımın.
Meğer anlaşılmamış senin nazarında bestelerim , notalarım.
Bende sessizce veda ettim kapandı senli şarkılarım.
-----
Kolay biri değildin , biliyorum , ama hazırdım senin her zorluğuna.
Bir ömür yanında olayım isterdim düşmemen için hiçbir zaman dara.
Ama ne çare , anlatamamışım hislerimi yada anlayamamışsın beni.
Bende sessizce veda ettim içimden çıkarıp tozlu raflara kaldırdım seni.
------
Bir çaba , bir emek ve onca fedakarlık böyle heba olmasaydı keşke.
Ah etmeseydi yüreğim , yaşanmamışlıkların pişmanlığı olmasaydı keşke.
Bazen ne yapsanda olmuyor ilahi takdir yazmamışsa deftere.
Bende sessizce veda ettim yaktım tüm sayfalarını içimin közünde.
-------
Akıllanmayacağım , farkındayım , yine kanacağım aptal yüreğime.
Yine değer gördüğümü sanıp düştüğümü sanacağım bir gönüle.
Tüm hataların müsebbibi ben olamam ya , birazda yüklemek gerek sevemeyene.
Ne kadar anlatsamda anlamıyacaksınız ve göremiyorsunuz değerimi de.
Bende sessizce veda ediyorum , kopartıyorum tüm bağlarımı kıymetimi bilemeyenlerle.
---

Yavuz Erdin 30.04.2026