Hava bulandı bulutlar üstüme üstüme geliyor
Orada biri düşürmüş mendilini almak için eğiliyor
Fırtınalar kopacak besbelli dünyamda yine
Hayat denen bu yolda her gün maveraya gidilip geliniyor
Orda bir çocuk oyuncağını bulmuş seviniyor
Sorsam bilirmi mavera denen garip bilgine
Bugünden yarına bakınca dünün gömlegi neden deliniyor
Her yeni gelen dün dünü bugünden deviriyor
Güvensende kara tahtada kara günlerini silen silgine
Silinmeyecek belli yarın dünden daha iyi biliniyor
Yaşanan her gün yaşanacakları çoktan ele veriyor
Atıyorum ağımı bütün insanların düşünceleri içine
Doğduğun çukurdan geri geri daha derine iniliyor
Görünen karanlık mahsenler, fikirler içinde fikirler deliriyor
Düşünceler dönüyor yüzünü gündüzün karanlık piçine
Bedenler cehennem içinde cehennem görmüş geriliyor
Bu karmaşanın içinde soruyorum bu bedenin suçu ne
Ruhum derinlerde kimsesiz yanlız çaresiz inliyor
Kususuz aynada an be an her suçum önüme seriliyor
Nefsim gömülmüşken bir dünya pisliğe
Ruhum nankör ama seviliyor
Ekin gibi hazır biçime
Tırpan sesi dinliyor
Başlar eğiliyor...