Anlamlı ve anlatımı güzel bu şiir, bana o bilinen kıssayı hatırlattı.
Anlatıya göre; adamın biri çoçuğuna adam olamazsın diyormuş, çocuk okumuş bir yere üst düzeyde idareci olmuş ve babasını makamına getirtmiş, bak! baba bana adam olmazsın diyordun şu an bu beldenin idarecisiyim buralar benden sorulur deyince, babanın oğluna verdiği cevap "Oğlum ben sana adam olamazsın demiştim yanılmamışım adam olan babasını ayağına getirtmez çağırmaz, babasının ayağına gider" sözü aslında kulaklara küpe olacak çok kıymetli bir sözdür. Çünkü hayatta adam olmak bambaşka bir şeydir.
Şiir bu anlamda bana göre tam isabet, çünkü kıssada anlatıldığı gibi insan okumakla makam mevki sahibi olmakla adam olmuyorsa; şairin şiirinde söz ettiği gibi "...Boş lafla, Rüzgârda dönmekle, Haramı yemekle, zengin olmakla, hele hele Kul haklı yemekle hiç bir şekilde adam olunmayacağını, hatta insanlıktan dahi çıkılmış olacağını gün gibi ortaya koymaktadır kıymetli şair.
Bu haliyle şiir; güncel teması, kurgusu, vurgusu dilde ki sadeliği ve akıcılığı ve diğer teknik özellikleriyle harika olmuş tebrik ediyor, esenlikler diliyorum.
Kalıcı daha nice şiirlerde buluşma dileğiyle saygı, sevgi ve selamlarımla,
başarılarınızın devamını diliyorum.

Güçlü bir toplumsal eleştiri şiiri…
Mertlik, vicdan ve insanlık ölçüsünü net bir dille ortaya koymuş, özellikle “adam olunmaz” redifi şiire sert ve etkili bir vurgu katmış.
Kaleminize sağlık. Selam ve saygılarımla.

Yüreğinize sağlık, dizelerinizdeki sertlik bir öfke değil; daha çok değerlerin yıpranmasına karşı bir hassasiyetin sesi gibi duruyor. Kaleminiz hakikati söylemekten çekinmesin, selam ve saygıyla.