1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
18
Okunma
Dijital bir gecede uyandı ekranlar,
Pikseller yıldız oldu camdan göklere.
Kodlar fısıldadı sessiz algoritmalarla,
Veriler aktı görünmez nehirlere.
Bir tıkta açıldı uzak hatıralar,
Bulutlarda saklandı eski düşlerimiz.
Sıfır ve birlerin ördüğü bu çağda,
Kendimizi arar oldu parmak izlerimiz.
Mavi ışık altında büyür yalnızlık,
Bildirim sesleri bölse de geceyi.
Yine de insan kalbi, tüm devrelerden öte,
Şiire dönüştürür dijital hikâyeyi.
Ve bir gün, kapanınca bütün ekranlar,
Sessizlik yüklenir evrenin belleğine.
O zaman anlaşılır: teknoloji bir araçtır,
Ruh ise yazılmıştır sonsuzluğun çekirdeğine
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz