Arşın gölgesinde / kurulur mizan
Levh-i Mahfuz içre / yazılmıştır can
Noktanın içinde / gizlidir cihan
Damlayı ummana / her an katandır sır.

Tılsımlı sözlerin / hükmü derindir
Bu dünya mülkü / senin değildir
Gönüldeki hırsı / tezce bitirendir
Nefsin kalesini / baştan yıkandır sır.

Hafî âleminin / açılır katı
Gözünden düşer de / dünyanın tahtı
Değişir kulun da / talihi bahtı
Karanlık geceye / şafak atandır sır.

Zaman bir perdedir / gerilir durur
Mekan bir gölgedir / silinir kurur
Hakikat güneşi / kalbine vurur
Gölgenin ardında / duran asıldır sır.

Kelam dile gelse / harfler de solar,
Aşkın ateşine / düşenler yanar.
Arif olan her kul / sükutla kanar,
Dillerin sustuğu / yerde başlayandır sır.

Görünen ne varsa / bir gölge, bir iz,
Biz birer damlayız / mutlak olan deniz.
Aynadan çekilip / kaybolunca "biz",
Yalnız O’ndan O’na / baki kalandır sır.

Mühürlendi defter / çekildi kalem,
Uykudan uyandı / bu fani alem.
Gönül sarayında / kalmadı elem,
Her şeyin özünü / nura boğandır sır.

Zamanın ipini / elinde tutan
Karanlık geceyi / nuruyla yutan
Şu fani mülkü de / bir anda satan
Gönül tahtı içre / sultan olandır sır.

Okunmaz harflerle / yazıldı ferman
Dertlinin derdine / gizlendi derman
Sonsuzluk ufkunda / dönerken devran
Aklı ve idraki / hayran kılandır sır.

Sözlerin bittiği / o gizli yerde
Aralanır birden / bin yıllık perde
Düşersen eğer sen / mukaddes derde
Yaralı kalplere / merhem çalandır sır...

Ufuk Güney