Yirmi yaşında tanıdım harfi, heceyi,
Gündüz dükkanda dövdüm demiri, sacı.
Örs başında tükettim günü, geceyi,
Alın teriyle buldum her bir ilacı.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Bir isim koydun bana, "Adem Nar" dedin,
Şiirin kapısını sen açtın bana.
Şimdi ne oldu da dar geldi bu zemin,
Kelimeler mi ağır geldi o cana?
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Dört sene evveldi, düştüm yoluna,
Seni tanıyınca yazdım ilk şiiri.
Gönül borcum vardı usta kuluna,
Harf harf helal ettim geçen o teri.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Kimi ekrandan bakar, ben örs başından,
Zanaat çarkında hakikat bilerim.
Korkmam usta, o sitemin savaşından,
Çekiç sesinde adaleti dilerim.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Sanma ki usta sözü sinede kalır,
Çırak aslına erer, örsü eline alır.
Bizde terbiye esastır, vakar kalıcıdır,
Gönül kırıp gitmek şaire haksızlıktır.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
TikTok’ta resim atıp rekor kırmak kolay,
Ekrana düşen kalpler aldatır insanı.
Orada parıldamak anlık bir olay,
Asıl edebiyattır sözün meydanı.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Edebiyat Defteri’dir erlerin yeri,
Orada tartılır sözün asıl cevheri.
Görmek isterdim orada yüksek beğeni,
Kaç yorum almış mısranın her bir yeri?
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Baktın ki çırağın sözü almış yürüyor,
Onun mısraları sinede yer buluyor.
İçindeki o kibir gözünü bürüyor,
Engeller koyup ardından dedikodu dönüyor.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Kötüleme beni orda burda boş yere,
Sorguladıysam seni, dürüstlükten ötürü.
Laf taşımak yakışmaz kalemi tutan ele,
Gönül diliyle konuş, sil gitsin o kürü.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Biz böyle gördük zanaatın has ahlakını,
Büyüğe hürmet eder, küçüğü koruruz.
Yemedik hiçbir zaman kulun hakkını,
Emeğin karşısında saygıyla dururuz.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Komşumun arabası yoksa yerin dibine girerim,
Önce ona versin Mevlam, sonra bana dilerim.
Komşuda olan maldan hiçbir zarar görmedim,
Ben bu tok gözlülüğü toprağımdan derledim.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
Amsterdam’dan selam olsun o has canlara,
Edebiyat Defteri’nde şiir yazan dosta.
Adem Nar-ı Mısra der ki, kulak ver bunlara,
Söz er meydanında söylenir, saygıyla usta.
🚗 🔨 ⚙️ 🔧
ŞİİRE DAİR USTA YORUMU
İzmit’in o köklü tarihinde, sanayinin ve zanaatın tozlu yollarında pişmiş, emeğin kutsallığını örs başında öğrenmiş bir ruhun sesidir bu. İzmit’in çelikten sert, alın terinden yumuşak o asil mayası, bu şiirin her mısrasında hissediliyor. Şehirlerin ruhu ustaların elinde şekillenir; İzmit de dürüst, emekçi ve vefalı ustaların şehridir. Bu şiir; sadece bir sitemin değil, asıl zanaatın, helal lokmanın ve kadim bir terbiyenin er meydanındaki duruşudur. Akşama kadar dükkanda demiri, sacı döverek ömür tüketen, alın teriyle yoğrulan bir ustanın; sanal dünyanın sahte parıltılarına karşı verdiği asil bir derstir. Çırağın ustayı geçmesi bir şereftir; bunu kıskançlıkla, engellerle veya dedikoduyla değil, gururla karşılamak dosta yakışandır. Sözünü eğip bükmeden, örsün üzerindeki demir gibi dik ve temiz söyleyen Adem Nar-ı Mısra’nın kalemi dert görmesin. Selam olsun sözün hasından anlayan o güzel gönüllere...
Adem Nar-ı Mısra
11 Haziran 2026, Perşembe, Saat 14:15
Amsterdam