bazı şairler henüz ilk şiirlerinde uzun bir yolculuğun izlerini taşırlar. sözcüklerle yeni tanışmış gibi değil de sanki yıllardır aynı masada oturup onlarla dertleşmiş gibi yazarlar.


işte böylesi bir kalemle karşılaşmak edebiyat ve şiir adına sevindirici olduğu kadar umut verici.


sarsıcı imgeleme örnekleriyle, en önemlisi akıcılığıyla yani sözcüklerin birbirini ezmeden, adeta bir nehir gibi akıp gitmesi şairin kumaşının kalitesini ortaya koyuyor.

hissettiriyor, gördürüyor
ve en önemlisi şiire doyuruyor.

bazı şairler mekâna sadece konuk olurlar,
bazıları ise geldikleri an itibariyle orayı bir edebiyat mahfiline dönüştürürler..

tıpkı bu kıymetli şair gibi.
duyguyu doğrudan söylemek yerine onu muazzam bir görüntüye dönüştürmek..
ve imge ile akıcılık arasında dengeli ilişkiyi oluşturmak bu olsa gerek.

şiirin hüzünlü ve olgun tonunu yansıtan bu şiiri ve şairin üslubunu çok beğendiğimi belirtmek isterim.


eyvallah şair
hoş gelmiş.

en içten tebriklerimle
selam olsun.