Başladım yazmaya, “Canım” diye,
Mürekkep titredi, satır durdu yine.
Söyleyecek çok şey vardı aslında,
Dilim değil, yüreğim sustu o anda.

Özledim” yazdım, sildim üç kere,
İyiyim” dedim, yalan oldu her yere.
Kağıda dökülen gözyaşım oldu,
Senin adın her satırda boğuldu.

Yarım kaldı mektup, zarfa girmedi,
Çekmeceye koydum, kimse bilmedi.
Belki bir gün bulursun farkında olmadan,
Anlarsın sustuklarımı, kelime olmadan.

Çünkü bazı mektuplar gönderilmez aşkım,
Okunmadan anlaşılmak içindir sadece.
Yarım kalan, tamamlanmayan,
Tıpkı seninle benim hikâyemiz gibi…

Yarım kaldı mektup, ama sevdam tamdı,
Söyleyemediğim her söz kalbimde kaldı.
Zarfa koymadım, postaya vermedim,
Sen okumadan da anlarsın bildim.

Mürekkep bitti, kağıt buruştu,
Adın her satırda içime düştü.
Yarım kalan mektup şahidim olsun,
Sevdam yarım kalmadı, öyle bil yeter.

Belki yıllar sonra bir rüzgâr eser,
Çekmecedeki tozu alıp götür.
Mektup düşer yere, sen bulursun ansızın,
Okumadan anlarsın her satırın sızısını.

O gün anlarsın ki aşkım,
Suskunluk da bir dildi aslında.
Yarım bıraktığım her “seni seviyorum”
Bugün gökyüzüne yazıldı, yıldız yıldız

Yaşar yön Almanya