2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
85
Okunma
Ben şiirin neresindeyim, bilmiyorum;
Bazen kiriş gibi satır başında bekliyorum.
Bazen büsbütün sırtlanıp mukavemet ediyorum,
Kimi zaman sahibi, yahut kölesi oluyorum.
İnci tanesi, gönül haresi şiirler...
Ele geçirmişler beni, sırrı saklı periler.
Göğsümden güneş ışığı yayılırcasına,
Dökülüyorlar kâğıda, hiç danışmadan bana.
Bir ton basıyor kalemim kâğıda her harfte;
Sanırsın hepsi kusursuz bir güfte.
Umarım ki okuyanı getirir vecde;
Ah, göğsü bazen yaralı, bazen şifalı şiirler!
Sadr ne derse, emrine amadeyim,
Yok ondan gayrı söyleyecek şeyim.
Dedim ya; bazen köle, bazen beyim,
Ele aldıkça kalemi, Kâtib-i Hâl üzereyim.
𝒮𝒶𝒻𝒶
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz